Hebben we gezien het ergste van de financiële sector? "

De vraag - een zeer goed - kwam uit een toeschouwer na mijn wereldwijde investeren presentatie op de Agora Wealth Symposium in Vancouver, British Columbia. Gedurende mijn hele tijd daar, werd het belang in de voortdurende kredietcrisis intens.

Ik haalde diep adem en begon in mijn drie-punt-respons.

Eerste, IA € ™ m bemoedigd door wat ik zie de laatste tijd, maar nog steeds geloven dat er een redelijke afstand te reizen voordat alle skeletten worden gereinigd uit de financiële sectorâ € ™ s kast.

Er is een groeiende hoeveelheid data die suggereert banken hebben slechts een fractie van de totale potentiële verliezen - ongeveer 50 miljard dollar erkend om 75 miljard dollar tot dusver op subprime-schulden alleen. En een aantal schattingen blijkt dat de totale subprime-verliezen kunnen meer dan 300 miljard dollar voor wea € ™ re door.

En dat cijfer overigens doesn't € ™ t zijn de bijkomende verliezen van het secundair-prime hypothecaire leningen, autoleningen, credit card balances, student leningen en de andere krediet-gerelateerde Flotsam & Jetsam zweven rond in de markten voor schuldpapier.

Dat suggereert dat de honderden miljarden dollars aan infusies noodsituatie kapitaal uit de worldâ € ™ s centrale bankiers wea € ™ heb gezien tot op heden slechts een fractie van Whatâ € ™ s nodig zijn uiteindelijk door de tijd volledig leveraged cijfers zijn gegooid in de mix.

Ten tweede, de liquiditeit voorwaarden nu daadwerkelijk kan erger zijn dan wanneer de gehele credit-crisis rotzooi begon te ontrafelen deze tijd vorig jaar. Bijvoorbeeld, blijft de benchmark London Interbank Offered Rate (LIBOR) hoger dan de zogenaamde "beleid tarieven" en de Amerikaanse Treasuries vergelijkbare looptijden (Zie de begeleidende grafiek).

Dit wijst erop dat banken nog steeds donâ € ™ t vertrouwen elkaar en zijn daarom houden van zogenaamde "Interbank" debetrentevoeten hoog om rekening te houden wat zij zien als de toegevoegde risico van zaken doen. Wea € ™ heb waarschuwing beleggers om op te letten, aangezien dit al in april, en over het algemeen zijn prediking voorzichtigheid sinds de kredietcrisis begon vorig jaar.

Met andere woorden, het feit dat de Libor-Treasury spreads ruimer zijn dan ze vandaag een jaar geleden vermoeden dat de banken echt donâ € ™ t weet wie nog steeds aan de giftige schuldbewijzen de hele wereld is gekomen om angst te houden - ondanks een recente lonen parade van de CEO's claims van het tegendeel.

Het resultaat: Veel instellingen zijn oppotten geld - iets youâ € ™ d nauwelijks verwachten om te zien of de kredietcrisis waren echt aan de beterende hand.

Derde, te oordelen naar de recente rapporten, it's € ™ s het begin tot het ochtendgloren op de financiële toezichthouders dat deze crisis werd nooit over een gebrek aan liquiditeit in de eerste plaats, iets wat ik in een open brief aan de Amerikaanse Federal Reserve Chairman Ben S. Bernanke enige tijd geleden.

In plaats daarvan, deze crisis gaat over drie dingen:

-Te veel liquiditeit.

-Fundamentele structurele problemen in de krediet-industrie, inclusief de bijna-totale gebrek aan regelgeving.

-En het gebrek aan transparantie van complexe financiële instrumenten waarvoor er geen openbare markt, waardoor ze moeilijk te waarde en bijna onmogelijk voor de handel.

Het wordt steeds duidelijker door de dag dat - mede als gevolg van deze drie factoren - een groot deel van het geld is frauduleus gemaakt, zo niet illegaal.

Granted recent changes surrounding the “mark-to-market” accounting of so-called “Level 3″ assets are a step in the right direction. Maar wat weinig mensen beseffen is dat op de korte termijn, kunnen deze nieuwe eisen betrekking hebben op de onmiddellijke erkenning van de nog grotere verliezen dan wea € ™ heb gezien tot nu toe.

De reden is dat veel van de betrokken ondernemingen - denk Merrill Lynch & Co Inc (MER), zal Lehman Brothers Holdings Inc (LEH) en Citigroup Inc (C), bijvoorbeeld - niet meer in staat zijn om hun verliezen te verbergen Level 3 in activa, zoals ze in het verleden.

Zoals je zou verwachten, therea € ™ sa tegenwicht aan deze, en ITA € ™ sa een zeer populair op Wall Street - vooral binnen de CEO ingesteld, waarvan de leden wanhopig wilt stoppen met de financiële bloedingen hun bedrijven duurzaam zijn. Ze beweren theyâ € ™ re "verkopen" risicovolle activa en "de-leveraging" hun balansen.

Maar hiera € ™ s wat ze niet vertellen.

Hoewel deze mensen zijn technisch "te verkopen" activa - met name de in nood verkerende "Level 3" activa ik al een beetje eerder - wat ze eigenlijk doen is het toewijzen van de opwaartse aan hedge funds, private equity firma's, en staatsinvesteringsfondsen in ruil voor cash .

Maar hiera € ™ s de kicker: De banken daadwerkelijk vast te houden aan de neerwaartse aansprakelijkheid in het geval de onderliggende effecten gaan slecht. Dat brengt ons terug naar het begin van dit commentaar, toen ik zei dat ik meer verwachten effecten te gaan slecht.

Het maakt niet uit hoe je het bekijkt, zijn deze financiële instellingen spelen een vicieuze shell game, in de hoop al die tijd dat theyâ € ™ bent niet de verliezer die is genomen om de schoonmakers, toen hij pakt de verkeerde schelp.

Wanneer dit gaat van kwaad tot erger is dat op hetzelfde moment theyâ € ™ opnieuw spelen meer fancy boekhoudkundige trucs, deze bedrijven blijven tot pony van de Feda € ™ s achterdeur particuliere leningen venster voor de financiering van liefje. Immers, zij can't € ™ t krijgen van de financiering ergens anders.

Dat betekent dat iedere belastingbetaler in dit land onvrijwillig wordt gebracht in de reddingsoperatie bedrijf.

Wat het al dan niet wea € ™ re in de buurt van het einde van de kredietcrisis als een geheel, het hangt af van wie je het vraagt.

Wanneer deze crisis begon een jaar geleden werd ik gevraagd een soortgelijke vraag en antwoordde door te zeggen dat wij niet eens zouden beginnen aan het einde van de regel aanpak totdat de totale verliezen meer dan 1 biljoen dollar.

Mijn publiek grinnikte beleefd.

Fast-forward 12 maanden, en nobodyâ € ™ s lachen meer - vooral als ik zeg dat Iâ € ™ m nu het verhogen van mijn branche raming van het verlies van bijna 2 biljoen dollar.

In toenemende mate worden andere analisten omarmen een soortgelijk standpunt. UBS AG (UBS) verhoogd it's € ™ s raming van de totale kosten van de kredietcrisis op 600 miljard dollar, terwijl de gewezen hedge fund manager John Paulson voorgestelde 1,3 biljoen dollar is niet ondenkbaar. Ondertussen, in een rapport van vorig jaar mei, het Internationaal Monetair Fonds (IMF) voorspelde de reddingsoperatie kosten op 1 biljoen dollar.

Dit alles leidt ons tot een conclusie: Tenminste voor nu, dit is een "nuttige toepassing" slechts in naam.

Door Keith Fitz-Gerald
Money Morning